صادق هدايت

يادش گرامی

/ 16 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
horizon

سلام ... خيلی دير آمدم .. ببخشيد .. اين رسمش نيست ... ! ( خجالت ) ... آره يادش گرامی ... موفق باشی .. راستش دارم متن زمستان ۷۲ رو ميخونم .. خيلی جالبه .. موفق باشی

hamed

او هم بزرگ بود..........فکر بازی داشت ..........افسوس در حقش جفا کردند.............زندگی را به کامش تلخ

Atish

سلام....اين همانا مردن است اگر سکوت کنم...موفق باشی..

elahe

سلام.خيلی وبت زيباست!

سام

چند وقت پیش برام کامنت گذاشته بودی.ازین که دیر بهت سر زدم معذرت می خام. سرم شلوغه و ضمناً اهل الکی کامنت گذاشتن و تعریف تمجید الکی نیستم . این بود که مدتی قبل وبلاگت رو سیو کردم و سر فرصت خوندمش.درباره نوشته هات چند تا نظر داشتم.ضمنا اگه دوست داری وبلاگت رو تو وبلاگم معرفی کنم یکی از مطالبت رو برام ای میل کن./// اگر میگفتی بیا رو وقتی خوندم رو قلبم سنگینی حس کردم./// برای افسانه نوروزی نوشته بودی.موضوع رو زیاد دنبال نکردم. ولی یه چیزای تو تیترروزنامه ها خوندم. از حقیقت ماجرا بی خبرم. اما اگه اینجور باشه که می گن واقعا پاک موندن سخته./// غروبهای خسته دلگیر ازون نوشته هاست که اصلا نمی پسندم. البته نه خود نوشته رو که این نوع نگاه کردن به زندگی رو. اگه دوست داشته باشی یه قرار چت بزاریم باهم صحبت کنیم. /// نوشته و عکس 9 دی که دیگر حرفی برای گفتن نیست.روحشان شاد. راستی چه تعداد قربانی عدم برنامه ریزی شدند؟/// در مورد بمان... سکوت می کنم. می تونم درک کنم که خیلی سخته./// مثل آدم مثل انسان: سهراب میگه: و عشق صدای فاصله هاست.///

سام

زبان مادری رو هم خوندم. داشتن زبانهای مختلف در یک کشور خوبه اما یک عیب هم داره و اون اینه که کارایی برقراری ارتباط بین بخشهای مختلف یک کشور رو کاهش می ده.از اینرو دولتها معمولا یک زبان رو به عنوان زبان رسمی مشخص و کارهای کشوری و خیلی موارد دیگه رو بر اساس اون انجام میدن. البته هر شخصی همونطور که حق داره صحبت نکنه حق داره به هر زبونی که دلش می خاد صحبت کنه و این به هیچ کی مربوط نمی شه. بهتره سازمانهای محلی به امر زنده نگه داشتن زبانهای محلی بپردازن و دولت مرکزی زبان خاصی رو برای استفاده انتخاب کنه و گسترش بده اما حمایت از اون سازمانهای محلی رو هم فراموش نکنه. این یکی از از اصول آزادی در هر کشوری می تونه باشه.///

سام

و اما صادق هدایت. به نظرم نویسنده بسیار توانایی بود و هست و خواهد بود ولی انسانی ناتوان بود.زندگی رو از دید هدایت نگاه کردن یک اشتباه بزرگه. انسان ضعیفی مثله اون نمی تونه الگوی خوبی برای آدم باشه. بهتر اونو به عنوان یک نویسنده الگو قرار بدیم و از خوندن آثارش حتی سیاه ترین اونها( سیاه : رنگ نوشته های هدایت) لذت ببریم، اما از دید اون به زندگی نگاه نکنیم. ببخشید که رک نوشتم.کامنت جای نظر دادنه. اگه دلت بخاد در این باره هم بیشتر صحبت کنیم.ID من در یاهو s115rz هست . آف لاین بزار.